Over mijn werk

"Analoge fotografie" is een beetje een holle term (net als "digitale fotografie") - het is allebei exact hetzelfde. Het enige verschil is het opslagmedium in mijn beleving, en op dat vlak is film onovertroffen voor wat ik ermee doe. Voor allebei valt wat te zeggen, maar is zó'n persoon-lijke keuze dat het zinloos is om een discussie aan te gaan om de een boven de ander te verdedigen. Het draait om gevoel, en dát is de hele kern van fotografie. Voor mij is dat gevoel lastig uit te leggen, behalve dat het voor mij beter aanvoelt.

WAAROM FOTOGRAFEREN

De oude camera van mijn vader (een Pentax MX) vond ik als kleine jongen al geweldig. Altijd geboeid door beeld, tekenen, natuur en ontdekken - in 2004 ben ik voor mijn afstudeer-stage in de chemie in Zwitserland terecht gekomen. Daar heb ik de basis gelegd voor de grootste passies die ik nu heb in mijn leven - natuur, wandelen (ook wel "hiken" genoemd), en bovenal fotografie. Toen mocht ik 4 maanden de camera (Pentax MZ50) van mijn vader lenen, en heb die tijd een bescheiden 6 rolletjes merkloze kleurfilm volgeschoten. Vanaf die tijd was ik verkocht - 2006 kocht ik mijn eigen camera. Een digitale Nikon D50. En vanaf daar is het eigenlijk heel langzaam gaan lopen.

In 2011 begon het eigenlijk pas écht serieus geworden. Ik kocht mijn eerste "professionele" lens, en kort daarna kapseisde mijn leven op een kalme zee - mijn vader stapte uit z'n leven. De tijd daarna was enorm moeilijk, en door de natuur en fotografie in te vluchten heb ik mijn hoofd boven water kunnen houden. Het was een kalme en rustige haven voor me, waar ik me kon uitten en tot rust kon komen om alles in mijn hoofd te laten bezinken.

Vanaf 2015 ben ik langzaam gaan overstappen naar een analoog/digitale (hybride) manier van fotograferen - vastleggen op film, en de negatieven digitaliseren voor de laatste bewerking. Inmiddels fotografeer ik niet veel meer met een digitale camera. Deze zijn niet alleen duur om bij te houden, maar het doet me ook niks meer. Technisch mag de digitale camera dan wel superieur te noemen zijn wat betreft de kwaliteit van het beeld die het aflevert, maar voor mij voelt uitstraling van een volledig digitaal beeld véél te strak en bijna "steriel" aan.

Werken met een film-emulsie en oudere camera's zijn wat dat betreft een verademing, omdat deze een natuurlijker en "organischer" gevoel geven, en door mijn chemische achtergrond voel ik me enorm op mijn gemak om zelf mijn film te ontwikkelen. Een goede filmscanner is hierbij een waardevolle inverstering om zo veel als mogelijk zelf mijn negatieven te halen - ik hou graag alle touwtjes zelf in handen. De kosten van film? Eigenlijk valt dit redelijk mee. De kosten van het up-to-date houden van een digitaal systeem is op termijn duurder dan de film die ik in de zelfde tijdspanne gebruik. Hierbij gebruik ik overigens wel overwegend zwartwit-film.

En als laatste gaat er niets boven het gevoel van en nieuw rolletje in je toestel stoppen, een foto maken, de spanning van het afwachten en uiteindelijk een goed ontwikkelde filmrol uit mijn ontwikkeltank trekken. Vooral middenformaat rolfilm geeft enorm veel voldoening. Het andere voordeel van schieten op film is dat het "langzamer" is; ik ben kieskeuriger geworden in het maken van een foto, omdat ik het met een beperkt aantal opnames moet doen op een rol. Een daardoor ben ik veel meer met mijn hoofd bij mijn omgeving en het "hier en nu", in de plaats dat ik continu een camera vóór mijn giegel heb.

MIJN PROCES

...

_DSC4320
mei 20216, IJsland (Noordkust)

...

error: Beschermde inhoud!
Scroll to Top